{"id":3735,"date":"2020-06-19T20:18:23","date_gmt":"2020-06-19T19:18:23","guid":{"rendered":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/?page_id=3735"},"modified":"2021-02-08T22:27:47","modified_gmt":"2021-02-08T21:27:47","slug":"verhaal-faber-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/verhaal-faber-2\/","title":{"rendered":"Verhaal Faber"},"content":{"rendered":"\t\t<div data-elementor-type=\"wp-page\" data-elementor-id=\"3735\" class=\"elementor elementor-3735\">\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<section class=\"elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-363c927 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default\" data-id=\"363c927\" data-element_type=\"section\">\n\t\t\t\t\t\t<div class=\"elementor-container elementor-column-gap-default\">\n\t\t\t\t\t<div class=\"elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-ac308ee\" data-id=\"ac308ee\" data-element_type=\"column\">\n\t\t\t<div class=\"elementor-widget-wrap elementor-element-populated\">\n\t\t\t\t\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-4df983a elementor-widget elementor-widget-text-editor\" data-id=\"4df983a\" data-element_type=\"widget\" data-widget_type=\"text-editor.default\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-widget-container\">\n\t\t\t\t\t\t\t<h3 class=\"widget-title\"><strong style=\"font-size: 16px;\"><span class=\"s1\">Sterke Yerke stranding:<\/span><\/strong><\/h3><div class=\"textwidget\"><p class=\"p1\"><strong><span class=\"s1\">Tekst: Familie Yke en Ina Faber<\/span><\/strong><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\"><strong>Het begon allemaal met een telefoontje begin 1979. Yke was ter kennismaking op Curacao en Bonaire en uiteraard dus niet thuis. Ik kreeg iemand van de Stichting aan de telefoon ( denk Henk van Dam) , die mij vroegen \u201cof ik het telefoonnummer van de schipper van de KV (katholieke Zeeverkenners uit Sneek) ook wist. natuurlijk kende ik hem maar hij had toen geen telefoon! Vroeg of ik wat kon doen en waarvoor. Toen vertelde hij dat ze de Sterke Yerke 2 graag een goede bestemming wilde geven als de 3e SY klaar was. Heb toen gezegd dat mijn man Schipper was van de Zeeverkenners Greate Pier en ook wij een loodsenstam ( oudere groep zeeverkenners) hadden. Dus misschien was dat een idee!\u00a0 Jazeker want het gaat ons om de goede bestemming zeiden ze. !!<\/strong><\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">Omdat Yke pas na 16 januari weer terug zou zijn hebben we een afspraak gemaakt en zijn er 2 bestuursleden van de stichting SY in Februari bij ons op bezoek geweest. Dat resulteerde dus in de toezegging dat wij de sterke Yerke 2 zouden mogen hebben. Super toch!\u00a0 Is dus eigenlijk puur toeval dat hij bij onze loodsenstam terecht kwam! De overdracht zou plaats vinden als de SY3 klaar was en in juni van 79. Yke was in maart 79 definitief naar Bonaire vertrokken en ik wachtte op de komst van ons derde kind in begin juli en was dus met de meisjes nog in NL. Vandaar dat Schipper Brandenburg, die namens Yke \u00a0de honneurs heeft waar genomen, bij de overdracht in juni aanwezig was.. \u00a0<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">Ik weet niet of je de film ook hebt of de documentaire SY maar daar staat uiteraard een belangrijke uitspraak op. De Greate Pier bood de bemanning symbolisch het \u201ceerste logboek\u201d aan. Aan het eind van dat toespraakje door Schipper Brandenburg spreek hij, de achteraf, legendarische woorden\u2026., \u201d O,ja ik moest van Schipper Faber nog zeggen\u2026.. Als jullie op Curacao zijn\u00a0<\/span><span class=\"s2\">\u201cVERGEET DAN \u00a0NIET BIJ BONAIRE LANGS TE GAAN<\/span><span class=\"s1\">\u2026want daar heeft Schipper Faber de BERENBURG koud staan!!\u201d<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">\u201cVergeet niet bij Bonaire langs te gaan\u201d \u00a0is ooit een optie geweest als titel van de later gemaakte film!<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">De SY 2 is later door mijzelf omgedoopt naar GREATE PIER. Yke heeft toen hij eind juni voor de bevalling in NL, was nog met het vlot en de jongens kunnen varen gelukkig.<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">We hadden geen idee waar \u201cWashikemba was, alleen het toeval wilde dat op dat moment de serie \u201cDuel in de diepte\u201d met als hoofdrolspeler jaja PETER FABER op het toen enige kanaal van Tele Curacao werd uitgezonden, en wat zich o.a. afspeelt op landhuis Washikemba. N.a.v. daarvan had ik enkele dagen daarvoor, (wat is toeval) aan onze buurvrouw gevraagd waar Washikemba dan wel was. Ze gaf me een heel simpele ansichtkaart waar Bonaire op stond en waar ook dit genoemd werd. Ha gelukkig we hadden een \u201cLandkaart\u201d. En met De Sonnema beerenburg, die al vanaf de vorige avond klaar lag in de auto om hem vooral niet te vergeten mee te nemen naar Curacao want dat hadden we dus ooit beloofd nietwaar,en\u00a0 de ansichtkaart, opzoek naar Washikemba. We kwamen van de verkeerde kant zo later bleek , maar vanuit de verte zagen we een vlag net boven de kust uitkomen. Toen we dichterbij kwamen was het \u201cDE FRIESE VLAG\u201d!!! Dus het kon niet missen .. we zaten goed. Aangekomen stond daar alleen de een douane man en de 4 jongens van de SY. We kenden ze niet want hadden alleen met de Stichtingsmensen contact gehad. Toen ze hoorden wie we waren was het zo\u2019n UNIEK MOMENT\u2026 vergeten we nooit meer. Dikke Friese tut en heel blij dat ze het er onder die verschrikkelijke omstandigheden het er levend af hadden gebracht.En dan kom je ook nog Friezen tegen.. De zee was nog erg ruw en de rotsen bij de kust ongelooflijk scherp en blote voeten\u2026!!. Ze hadden alleen nog het oranje overlevingspak\u00a0 en verder echt NIETS EN DAN OOK NIETS MEER. Op de politiewacht hadden ze hen zolang laarzen geleend.\u00a0 Ze hadden het koud want alles was nat natuurlijk en het eerste wat \u201cPaling\u201d (Leo van der Ploeg) vroeg toen Yke een shagje draaide; \u201chewwe jo oak een sjekje foar mij?\u2026, dat kan ik nou wel brukke!!\u00a0 Ja jonge, vansels en wat tinke jimme van een Beerenburgje. Als ik mijn ogen dicht doen hoor ik nog Guus met zijn aanstekelijke lach \u2026Jazeker.. Dus zo stonden wij\u00a0 \u2019s morgens vroeg, op de van God verlaten eenzaamheid\u00a0 op de oostkust van Bonaire met de bemanning aan de Beerenburg. Echt onvergetelijk.. Wat een gekke situatie. Geen paspoorten geen kleding geen logboeken en alle onderzoeksspullen enz enz van Frits\u2026.<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">Het vlot lag te beuken op de ruwe golven en sloeg stukje bij beetje aan gort. Dat zou er dus weg moeten. Met moeite zijn ze toch aan boord gegaan en hebben de marifoon en het reddingsvlot en nog wat eraf gehaald. . Intussen, ja je snapte het niet, kwamen er steeds meer Bonairianen \u201cut alle hoeken en hantsjes\u201d van hun kunukoe\u2019s ,kijken wat er gebeurd was omdat het dus al voor het nieuws was geweest. Ook de kapitein van de sleepboot Johnny Craane was er en de politie. Hoe toen het een en ander verder ging weet ik niet helemaal meer op volgorde. Maar wel dat Yke de marifoon naar Radio Nederland heeft gebracht om te zien of er nog wat aan te doen was. En er een eerste reddingspoging is gedaan het vlot los te trekken van de kust\u2026door de sleepboot van Smit-Tak zie foto\u2019s. De oudere man in witte korte broek is in het water gesprongen om de kabel die van de sleepboot in zee naar het vlot op de kant moest worden gebracht , te pakken. Dat was heel link en dreigde mis te gaan.door de zware zee en stroming en golven die je zo kapot\u00a0 slaan op de rotsen\u00a0 Zijn jongere broer is hem toen achterna gesprongen en zo kwam de kabel aan het vlot. Zie foto\u2019s. Helaas het vlot had een (toen nog onzichtbaar) gat in een van de buizen en er was een luik af.\u00a0 Bij het lostrekken viel het vlot met ..de Friese vlag, alsnog ten prooi aan de golven \u2026 Dat moment was echt verschrikkelijk voor de bemanning en we hebben dan ook echt met elkaar gehuild. De verslagenheid van de jongens was heel groot. zie foto. Naar moment\u2026<\/span><span class=\"s1\">\u00a0<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">We zijn op een gegeven moment naar ons huis gegaan en mijn moeder (Oma Bets) heeft een enorme pan soep gemaakt en ben ik bij onze buren , Alois en Marian Lammers, Henk en Ans Schrijver, Pat en Krijn Groen en van onszelf kleren gaan verzamelen want ja in een een natte overall en blote voeten gaat ook niet. Dus onderbroeken korte broeken t-shirt ,slippers het was net uitverkoop haha.en een warme douche\u2026 Soms paste het of was het veel te groot maar het lukte wel \u2026 En met elkaar (zie ook foto als het goed is, Hebben we gedronken op hun toch \u201cbehouden aankomst \u201d al was het op Bonaire. Weet wel dat Ds Baart al op de kust aanwezig was en volgens mij ook thuis maar dat weet ik niet helemaal zeker. Ook dat mensen van het AD en andere pers op de kust waren. Op een gegeven moment kwam de politie dat ze de laarzen weer terug moesten hebben en er mensen van de pers waren.\u00a0 Om een verhaal nu in tekorten.. Ze werden alsnog op Curacao verwacht en er mochten ook mensen van Bonaire mee. met een priv\u00e9 vliegtuigje oa. van de BOPEC. De bemanning en Johnny en Betty Craane en Yke en ik zijn toen alsnog naar Curacao gegaan waar ze toen in een hotel door het SY comit\u00e9 en de pers en met een borrel en hapje werden onthaald. Daar hebben we ook Annemarie, de later vrouw van Guus ontmoet.<\/span><span class=\"s1\">\u00a0<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">Telefoon was toen nog heel duur en er moest natuurlijk veel gebeld en geregeld worden. Op INPO hadden we toen een telexmachine waar<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">veel gebruik van is gemaakt. Yke heeft alsnog Hotel Bonaire bereid gevonden hun gratis verblijf te geven. De Bopec heeft alle kosten van de reddingspogingen ook later voor zijn rekening genomen.<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">Dagen later kwam er van alles aan voedseltonnetjes boven drijven die we gedeeltelijk met elkaar uit zee hebben gevist. De oude kaas dreef in het zoute water maar de korst eraf snijden we we hebben heerlijke oude kaas gegeten en ook was er een tonnetje helemaal dicht waar nog droge doosjes sigaren in zaten. Had Yke mazzel mee. Guus was het meest bij ons, Frits Riemersma bij de Fam Schrijver, Chris en Leo bij de fam Lammers en Groen . Toen Henk\u00a0 en Ans Schrijver hun 25 jarig huwelijk in \u201999 in\u00a0 NL vierden jaren geleden, waren daar Guus en Frits en 4 jaar geleden bij ons 40 jarig huwelijk in Sneek, Guus en Annemarie Schweigmann en Frits Leuk he .<\/span><span class=\"s1\">\u00a0<\/span><\/p><p class=\"p1\"><span class=\"s1\">De keren dat we met familie en weet ik nog heel veel mensen die daarna op Bonaire kwamen oa. Van NOS toen in 82 koning Beatrix kwam, vroegen ze naar \u201cHeit en Mem\u201d op Bonaire, en zelfs post met alleen Heit en Mem van Sterke Yerke kwam aan. Ze brachten\u00a0 een fles beerenburg mee en wij hen naar SY op de kust. Het monument is nog door de jongens zelf mede gemaakt en 5 jaar later\u00a0 dacht ik de koperen herinneringsplaat erop gezet.en onthult door de minister van justitie. Ook heb ikzelf bij de Bata nog schoenen en sokken geregeld en bij het kledingatelier van Cambus nieuwe blouses en korte broeken. Die ze aanhadden toen ze van Bonaire vertrokken. Het kleine vliegtuig waar ze toen mee naar Curacao gingen vloog als soort afscheid helemaal speciaal voor de jongens over Washikemba!!<\/span><\/p><\/div>\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sterke Yerke stranding: Tekst: Familie Yke en Ina Faber Het begon allemaal met een telefoontje begin 1979. Yke was ter kennismaking op Curacao en Bonaire en uiteraard dus niet thuis. Ik kreeg iemand van de Stichting aan de telefoon ( denk Henk van Dam) , die mij vroegen \u201cof ik het telefoonnummer van de schipper &hellip;<\/p>\n<p class=\"read-more\"> <a class=\"\" href=\"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/verhaal-faber-2\/\"> <span class=\"screen-reader-text\">Verhaal Faber<\/span> Lees meer &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"page-templates\/page_fullwidth.php","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"default","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"disabled","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3735"}],"collection":[{"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3735"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3735\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4659,"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3735\/revisions\/4659"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sterkeyerke3.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3735"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}